Aston Martin DB4 na sprzedaż

Aston Martin DB4 na sprzedaż

W długiej i barwnej historii Aston Martin DB4 zajmuje szczególne miejsce. Był to pierwszy Aston wyprodukowany w znacznych ilościach, a ponieważ był to pierwszy nowoczesny Aston i samochód, który wpłynął na kierunek firmy na kolejne dziesięciolecia . DB4 odniósł sukces na ulicach i torach i pomógł firmie przetrwać w klimacie preferującym tanie i małe samochody, a nie luksusowe modele GT. Model ten zaznaczył słynną współpracę ze słynnym włoskim domem projektowym Carrozzeria Touring i zawierał liczne ulepszenia i nowości. Nazwanie go najważniejszym Astonem wszechczasów może wywołać kłótnię, ale istnieje mocny argument za tym uznaniem. Oto dlaczego.

Kiedy David Brown kupił Astona Martina w 1947 roku, firma była w złym stanie. Nie mając w planach nowoczesnych samochodów i funduszy na ich produkcję, David Brown skoncentrował się na inwestowaniu i modernizacji tego maleńkiego producenta. Aston Martin DB1 i DB2 były pierwszymi modelami pod nowym właścicielem, a ten drugi okazał się sukcesem i sprzedał się w ponad 550 egzemplarzach . Choć nie brzmi to aż tak bardzo, musimy pamiętać, że w latach 50. świat był bardzo mały, a wyłączni producenci koncentrowali się na ograniczonych rynkach Europy Zachodniej i Ameryki. DB2 z różnymi pochodnymi, takimi jak DB2/4 czy DB Mark III, zdołał utrzymać się na rynku przez prawie dziesięć lat i stworzyć kilka udanych wariantów wyścigowych. Został wprowadzony w 1950 roku, a ostatnie egzemplarze dostarczono w 1959 roku.

Chociaż ten model pomógł Astonowi przetrwać i rozwijać się, konkurenci z Włoch, tacy jak Ferrari i Maserati, oraz z Niemiec (Mercedes Benz 300 SL Gullwing i Roadster) podnieśli poprzeczkę pod względem projektu i konstrukcji, mocy i osiągów. Aby pozostać aktualnym na rynku, Aston potrzebował zupełnie nowego modelu, szybszego i lepiej wyglądającego niż cokolwiek wcześniej wyprodukowanego . Oznaczało to, że ambitny plan firmy musiał być poparty unikalnym wzornictwem i innowacyjną technologią. W tamtych czasach projektami samochodów rządzili Włosi, a szefowie Astona po prostu znaleźli w Mediolanie niesławnego partnera Carrozzeria Touring, który doskonale wyrażał projekt nowego modelu. Propozycja została natychmiast zaakceptowana, ponieważ była niezwykle elegancka i rozpoznawalna, z charakterystycznym wzorem grilla, a jednocześnie nadal sportowa i dynamiczna.

Całkowicie nowa platforma znalazła się pod słynnym nadwoziem Superleggera (super lekkim), znacznie bardziej zaawansowanym niż wszystko, czego Aston używał wcześniej. Przednie zawieszenie było niezależne, ale z tyłu była aktywna oś, co było powszechnym rozwiązaniem inżynieryjnym w późnych latach 50-tych. Co ciekawe, dookoła znajdowały się hamulce tarczowe ze wspomaganiem, co było rewolucyjne w tamtym okresie. Oczywiście taki przyszłościowy układ zasługiwał na podobnie innowacyjny silnik. Urodzony w Polsce inżynier Tadek Marek zdołał dostarczyć zupełnie nową, całkowicie stopową, sześciocylindrową jednostkę z dwoma górnymi wałkami rozrządu. Z 3,7 litra pojemności skokowej nowy silnik dostarczał 240 KM, czyli więcej niż porównywalne Ferrari czy Mercedes 300 SL, co pomogło w chwaleniu się.

Nowy i niecierpliwie oczekiwany model zadebiutował w 1958 roku i wywołał sensację wśród motoryzacyjnej publiczności. Był uosobieniem pełnej krwi angielskiej maszyny Gran Turismo z nowoczesnymi, ale powściągliwymi liniami, zarówno sportowymi, jak i eleganckimi. Nazwa DB4 oznaczała odejście od serii DB2 i DB Mark III oraz krok od samochodu wyścigowego DB3 R. Przy cenie bazowej wynoszącej prawie 4000 funtów nowy DB4 był dokładnie osiem razy droższy niż pierwszy Morris Mini, wprowadzony rok później w 1959 roku. Jednak zamożni klienci wykazywali zainteresowanie, a Aston został zamieniony zamówieniami.

Nowy Aston Martin DB4 okazał się dość dynamicznym samochodem. Przy 240 KM mocy we wczesnych modelach, czas od 0 do 60 mil na godzinę był osiągalny w nieco ponad 9 sekund, a prędkość maksymalna była bliska 140 mil na godzinę – dość wysokie liczby jak na standardy późnych lat pięćdziesiątych. Co ciekawe, Aston oferował swoim klientom kilka wskaźników różnicowych. Standardowe przełożenie wynosiło 3,54:1, ale klienci mogli uzyskać wyższe przełożenie dla lepszego przyspieszenia lub niższe dla wyższej prędkości maksymalnej.

Jednak chociaż nowy DB4 nie był w żaden sposób wolny, półtora roku po oficjalnej prezentacji firma zaoferowała ulepszoną wersję, która była sprzedawana wraz ze standardowymi modelami. Nazywany DB4 GT, zawierał kilka cech konstrukcyjnych, takich jak zamknięte przednie reflektory dla lepszej aerodynamiki, lżejsze aluminiowe nadwozie naciągnięte na ramę Superleggera i możliwość usunięcia tylnych siedzeń, co pozwoliło zaoszczędzić trochę wagi . Ogólnie rzecz biorąc, DB4 GT ważył około 60 kilogramów mniej niż standardowy DB4. Jednak najważniejsza zmiana była pod maską. Sześciocylindrowy rzędowy silnik o pojemności 3,7 litra otrzymał zupełnie nowe głowice cylindrów z dwiema świecami zapłonowymi na cylinder, wyższą kompresją i zmienionym zaworem, co pomogło DB4 GT uzyskać 302 KM i znacznie poprawić osiągi. Z maksymalną prędkością 151 mil na godzinę i czasem od 0 do 60 mil na godzinę wynoszącym 6,2 sekundy, DB4 GT był przez krótki czas najszybszym samochodem produkcyjnym swojej epoki.

Mimo że DB4 GT był bardzo wpływowy na ulicy i na torze wyścigowym, najlepszy rozdział jego historii nie został napisany w Anglii. Jednak we Włoszech iw 1960 roku słynny dom projektowy Zagato we współpracy z Aston Martin wyprodukował 20 egzemplarzy z zupełnie nowym, mniejszym, lżejszym nadwoziem i nieco mocniejszym silnikiem przeznaczonym do wyścigów. DB4 GT Zagato był pięknie zaprojektowany i bardziej zwrotny niż model standardowy, ale był też prawie dwukrotnie droższy, więc trudno było znaleźć kupujących . Produkcja zakończyła się w 1963 roku i od tego czasu wypuszczono dwie dodatkowe serie „kontynuacji” (wysokiej jakości repliki). DB4 GT Zagato brał udział w 24-godzinnym wyścigu Le Mans w 1961 roku oraz w innych ważnych wyścigach wczesnych lat 60-tych.

W nowo wybudowanej fabryce Astona w Newport Pagnell DB4 ewoluował, a firma oferowała nowe wersje. Oprócz modelu kabriolet, który był fajnie wyglądający, ale niezbyt popularny, DB4 był oferowany jako model Vantage, który był krokiem naprzód w stosunku do standardowej specyfikacji, ale nie tak szybkim jak pełny model DB4 GT . Vantage miał 266 KM dzięki gaźnikom SU i różnym głowicom cylindrów i zapewniał swoim klientom lepsze przyspieszenie. Co ciekawe, pod koniec produkcji dostępny był również rzadki model podserii. Nazywany DB4 Vantage GT, był to samochód o standardowej karoserii Vantage, ale z silnikiem GT.

Produkcja DB4 trwała do 1963 roku i wprowadzenia słynnego Astona Martina DB5. W ciągu sześciu lat produkcji zmontowano dokładnie 1204 samochody, co stanowi zadziwiającą liczbę i najlepiej sprzedający się Aston do tej pory. Standardowy DB4 został wyprodukowany w pięciu seriach, różniących się między sobą szczegółami, wykończeniem i wymiarami, ale o tym samym designie i wyglądzie. Z całkowitej liczby produkcji, tylko 56 samochodów zostało dostarczonych jako DB4 GT i tylko 20 oryginalnych coupe DB4 GT Zagato zostało wyprodukowanych. Rzadkie są również modele kabrioletów, z których wyprodukowano 70 pojazdów. DB4 Vantage był bardziej popularny z 168 samochodami (coupe i kabriolety), ale DB4 Vantage GT jest niezwykle rzadki, ponieważ tylko 14 samochodów wyprodukowano w tej specyfikacji. Jednak te liczby dotyczą oryginalnej serii produkcyjnej Aston Martin DB4 od 1958 do 1963 r.. Kilka modeli kontynuacji zostało wydanych przez Zagato i Aston Martin w ostatnich latach.

Aston Martin DB4 to jedna z tych legendarnych maszyn, która doskonale przetrwała próbę czasu dzięki swoim osiągnięciom zarówno jako najlepsze krążowniki GT swojej epoki, jak i jedna z najbardziej zaciekłych maszyn wyścigowych złotego okresu sportów motorowych. Dzięki eleganckiemu wzornictwu, niepowtarzalnym liniom i dyskretnemu urokowi ręcznie zbudowanego luksusowego coupe, spodobało się tak wielu zamożnym playboyom tamtej epoki . Jednak dzięki wysokoobrotowemu sześciocylindrowemu silnikowi, złożonemu podwoziu i lekkiemu nadwoziu była to niezwykle wydajna maszyna wyścigowa, która pokonała Ferrari i Maseratis na torze w taki sam sposób, jak w sprzedaży.

Biuletyn